آیا سیلیس درجه غذایی ایمن است؟

آیا سیلیس برای مصرف بی خطر است؟ سازمان غذا و داروی آمریکا معتقد است تا زمانی که سیلیس موجود در مواد غذایی در مقادیر کم مصرف شود، معمولاً برای انسان بی خطر است.

آیا دی اکسید سیلیکون سرطان زا است؟ در حال حاضر هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از سیلیس در غذا می تواند باعث تشکیل سرطان شود. آژانس حفاظت از محیط زیست همچنین اعلام کرد که سیلیس آمورف "حداقل خطر" را برای انسان به همراه دارد.

اگرچه نادر است، اما عوارض جانبی سیلیس وجود دارد، از جمله واکنش های آلرژیک و مشکلات گوارشی. به خصوص نانوذرات موجود در غذا، علاوه بر ترکیباتی مانند نقره، دی اکسید تیتانیوم، اکسید آهن و اکسید روی، ممکن است باعث مشکلات گوارشی مانند سندرم نشت روده و آسیب سلولی شود. با توجه به درک محدود ما از اثرات بلندمدت-مصرف نانوذرات، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

تفاوت قابل توجه دیگر این است که نوع سیلیس موجود در مواد غذایی با سیلیس کریستالی متفاوت است. سیلیس کریستالی جزئی از خاک، ماسه، گرانیت و سایر مواد معدنی است و قرار گرفتن در معرض طولانی مدت ممکن است برای سیستم تنفسی خطرناک باشد. بنابراین، افرادی که در تماس نزدیک با این ترکیب هستند، باید برای جلوگیری از عوارض جانبی، مراقب باشند.
مستعدترین عوارض جانبی ناشی از قرار گرفتن در معرض سیلیس کریستالی آنهایی هستند که در صنایعی مانند معدن، فولاد، ساخت و ساز و سندبلاست کار می کنند.

آیا فایده ای دارد؟

آیا دریافت سیلیس از غذا فواید شناخته شده ای دارد؟ به طور کلی، هنگامی که به عنوان یک افزودنی غذایی مصرف می شود، فواید آن برای بدن انسان محدود به نظر می رسد، به جز بهبود بافت و ماندگاری غذا. این ممکن است به این دلیل باشد که سیلیس به شکل افزودنی های غذایی، جذب روده را محدود می کند. با این حال، ارائه محصولات با سیلیس غلیظ تر، مانند خاک دیاتومه، ممکن است در واقع مزایایی داشته باشد. برخی مطالعات همچنین نشان می‌دهند که سیلیکون یک ماده معدنی ضروری برای بدن انسان است که به تقویت استخوان‌ها، مو، ناخن‌ها و دندان‌ها کمک می‌کند و ممکن است اثرات ضد پیری داشته باشد و از علائم مربوط به کمبود سیلیکون جلوگیری کند.
مطالعه ای در مجله بین المللی غدد درون ریز نشان می دهد که سیلیکون نقش مهمی در حمایت از ساخت استخوان و محافظت از استخوان ها دارد و در عین حال در تشکیل کلاژن نیز مشارکت دارد. تحقیقات همچنین نشان می دهد که سیلیکون می تواند تراکم و انعطاف پذیری استخوان را بهبود بخشد و اثر محافظتی بر روی دندان ها دارد.
بنابراین، چه مقدار سیلیکون ایمن است؟ کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که سیلیکون طبیعی را می‌توان با مصرف غذاها و گیاهان سالم- گیاهی مانند غلات کامل، سبزیجات برگ سبز، ماش، خربزه و غیره به دست آورد. علاوه بر این، برخی گیاهان دارویی مانند برگ گزنه، علف دم اسب، کاه جو دوسر و گل رز نیز سرشار از سیلیکون هستند و می‌توان از آن به عنوان چای مکمل استفاده کرد. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مصرف حدود 40 میلی گرم سیلیکون در روز از رژیم غذایی ممکن است با استخوان های قوی تر همراه باشد.
شایان ذکر است که مقررات FDA تصریح می کند که مقدار سیلیس اضافه شده به غذا نمی تواند بیش از 2% وزن کل غذا باشد. گروه متخصص ویتامین ها و مواد معدنی میزان مصرف ایمن روزانه سیلیکون را 12 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز (برای بزرگسالان با وزن 60 کیلوگرم) تعیین کرده است. اگرچه مصرف سیلیس بیشتر از حد معمول لزوماً خطرناک نیست، در حال حاضر تحقیقات کافی برای نشان دادن سطوح مصرف ایمن خاص وجود ندارد.
علاوه بر این، در بیشتر موارد، سیلیس موجود در غذا گیاهی است، زیرا معمولاً به طور مصنوعی در آزمایشگاه سنتز می شود. بیشتر به عنوان یک عامل ضد کیک برای حفظ جریان آزاد مواد غذایی پودر شده و جلوگیری از جذب رطوبت استفاده می شود. این افزودنی غذایی را می توانید در غذاهایی مانند بیکینگ پودر، پودر پروتئین، شکر، نمک و ادویه ها پیدا کنید.

تماس با ما