دی اکسید سیلیکون (SiO2 ) مورد استفاده در پوشش ها
سیلیکا یک پودر بی رنگ آمورف است، سطح باقی مانده اشباع نشده و حالت اتصال مختلف از گروه هیدروکسیل، حالت مولکولی از ساختار زنجیره ای سه بعدی است. به طور کلی، تعامل بین پیوندهای هیدروژنی نانوذرات جمع شده روی سطح نانوذرات قوی نیست و می تواند به راحتی توسط نیروی برشی جدا شود. با این وجود، این پیوندهای هیدروژنی پس از قطع نیروی برشی خارجی به سرعت بهبود می یابند، به این ترتیب ساختار آنها به سرعت ترکیب می شود. این بر نقش زمان و نیروی خارجی برای بازگرداندن پاسخ اصلی تضعیف برشی، به نام "تیکستروپیک" متکی است. Thixotropy عامل اصلی است که سیلیس عملکرد پوشش های سنتی را بهبود می بخشد. در ساخت پوشش داخلی و خارجی، اضافه کردن سیلیکا ، می تواند به طور قابل توجهی بهبود پوشش باز اثر، پوشش سلول سلطنتی نیست، با تیکستروپیک، ضد تضعیف، عملکرد ساخت و ساز خوب است، به خصوص بهبود مقاومت در برابر لکه، خواص تمیز کردن و چسبندگی، مقاومت در برابر اسکراب بیش از 10،000 بار گزارش شده است. در پوشش خودرو و دریایی، افزودن سیلیکا یک گام کلیدی در بهبود خواص پایان و ضد پیری پوشش ها است. هنگامی که پوشش خشک است، سیلیس به سرعت می تواند یک ساختار شبکه ایجاد کند که مقاومت آن در برابر پیری، پایان و قدرت را دو برابر کند. تست اسپکتروفتومتر نشان داد که سیلیس ویژگی جذب UV و بازتاب مادون قرمز دارد که بیش از 70 درصد از نور ماورای بنفش در طول موج 400 نانومتر و بیش از 70 درصد نور مادون قرمز با طول موج 400 نانومتر جذب می کند. افزودن سیلیس به پوشش، پوشش می تواند یک اثر حفاظتی ایجاد کند، برای رسیدن به هدف از ضد پیرایش UV و حرارت پیری، در حالی که افزایش عایق پوشش. آزمایشات نشان می دهد که سیلیس، شدت اشعه ماوراء بنفش جذب شده توسط پوشش های قابل درمان UV را کاهش می دهد، بنابراین کاهش سرعت بهبود پوشش های UV قابل درمان، اما به طور قابل توجهی می تواند سختی و چسبندگی پوشش های UV قابل درمان را بهبود بخشد.

