اثرات ناخالصی های سیلیس بر سیلیس در دی اکسید سیلیکون رسوبی

اثرات ناخالصی های سیلیس بر سیلیس در دی اکسید سیلیکون رسوبی

در طول ساخت دی اکسید سیلیکون رسوبی، ناخالصی هایی مانند مس، آهن و منگنز اغلب وارد می شوند. در حالی که این ناخالصی ها تأثیر کمی بر خواص مواد لاستیکی دارند، برای اطمینان از اینکه محصولات لاستیکی سیلیکونی دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضد پیری عالی هستند، محتوای مس، آهن و منگنز باید تا حدی کاهش یابد. طبق استاندارد GB10517 برای دی اکسید سیلیکون رسوبی، الزامات عبارتند از: مس کمتر یا مساوی 30 میلی گرم بر کیلوگرم، منگنز کمتر یا مساوی 50 میلی گرم بر کیلوگرم، و آهن کمتر یا مساوی 1000 میلی گرم بر کیلوگرم.

استات در تولید دی اکسید سیلیکون رسوبی اجتناب ناپذیر است، اما اگر محتوای سدیم خیلی زیاد باشد، به عنوان یک ماده طبیعی یا تقویت کننده لاستیکی مناسب نیست، زیرا شفافیت لاستیک به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. با این حال، با کنترل فرآیند تولید برای جلوگیری از تشکیل بیش از حد Na-CMC در بسته‌بندی و تقویت غوطه‌ورسازی دوغاب نیمه آماده، محتوای استات را می‌توان به کمتر از 0.5% کاهش داد. این نوع دی اکسید سیلیکون رسوبی تأثیر کمی بر ویژگی های مواد لاستیکی دارد.

با وجود چالش های ناشی از ناخالصی ها در تولید دی اکسید سیلیکون رسوبی، هنوز چشم انداز خوش بینانه ای برای آینده وجود دارد. با پیشرفت تکنولوژی، تولیدکنندگان برای کاهش ورود ناخالصی ها و بهبود کیفیت محصولات خود مجهزتر می شوند. علاوه بر این، تحقیقات بر روی مواد جایگزین و فرآیندهای تولید در حال انجام است، که می‌تواند تولید محصولات خالص‌تر و موثرتر دی اکسید سیلیکون را امکان‌پذیر کند.

در نتیجه، در حالی که ناخالصی‌هایی مانند مس، آهن و منگنز و استات در تولید دی‌اکسید سیلیکون رسوب‌شده می‌توانند بر ویژگی‌های مواد لاستیکی تأثیر بگذارند، این مسائل را می‌توان از طریق کنترل مناسب و پیشرفت فناوری برطرف کرد. علاوه بر این، تلاش‌های مداومی برای توسعه مواد جایگزین و فرآیندهای تولید برای محصولات خالص‌تر و مؤثرتر دی اکسید سیلیکون وجود دارد.

تماس با ما